Niebo i ziemia

Przybliżony czas czytania: 19 minut.

Potem zobaczyłem nowe niebo i nową ziemię. Pierwsze niebo bowiem i pierwsza ziemia przeminęły i nie było już morza” Obj 21:1

amazing-beautiful-beauty-blue.jpg

Niemal wszyscy chrześcijanie wierzą, że świat opisany w dwóch ostatnich rozdziałach księgi Biblii jest literalnie nową ziemią i nowym niebem. Ewentualnie chodzi tu o tą samą fizyczną planetę Ziemię i to samo niebo, aczkolwiek odnowione do stanu raju, w którym żyli Adam i Ewa. Którą z tych dwóch wizji potwierdza Słowo Boże? Żadną!

O tym samym nowym niebie i ziemi napisał Izajasz na końcu swojego proroctwa.

Oto bowiem stworzę nowe niebiosa i nową ziemię i nie będą wspominane pierwsze rzeczy ani nie przyjdą na myśl” Iz 65:17.

Piotr natomiast wyraża się o trzecim niebie i ziemi, które są tym nowym światem z Objawienia Jezusa. Tu proszę o uważne czytanie. Pierwsze niebo i ziemia to czas do potopu z czasów Noego. Drugie niebo i ziemia trwają jeszcze w czasach apostolskich, w których to oczekują oni trzeciego nieba i ziemi. Jeśli przez sformułowanie „nowe niebo i ziemia” mamy wierzyć w nową fizyczną planetę to tym samym wierzymy, że Noe zamieszkiwał odrębną planetę przed potopem. Nie, to był pierwszy świat, czyli niebo i ziemia. Świat Piotra, drugie niebo i ziemia, miało być zniszczone przez ogień. Nie ma wątpliwości, że Jerozolima spłonęła w roku 70.

Tego bowiem umyślnie nie chcą wiedzieć, że niebiosa były od dawna i ziemia z wody, i w wodzie stanęła przez słowo Boże; Przez które ówczesny świat, zalany wodą, zginął. A obecne niebiosa i ziemia przez to samo słowo są utrzymane i zachowane dla ognia na dzień sądu i zatracenia bezbożnych ludzi. Ale niech to jedno, umiłowani, nie będzie przed wami zakryte, że jeden dzień u Pana jest jak tysiąc lat, a tysiąc lat jak jeden dzień. Nie zwleka Pan ze spełnieniem obietnicy, jak niektórzy uważają, że zwleka, ale okazuje względem nas cierpliwość, nie chcąc, aby ktokolwiek zginął, lecz aby wszyscy doszli do pokuty. A jak złodziej w nocy przyjdzie dzień Pana, w którym niebiosa z wielkim hukiem przeminą, żywioły rozpalone ogniem stopią się, a ziemia i dzieła, które są na niej, spłoną. Skoro to wszystko ma się rozpłynąć, to jakimi wy powinniście być w świętym postępowaniu i pobożności; Oczekując i spiesząc się na przyjście dnia Boga, w którym płonące niebiosa rozpuszczą się, a rozpalone żywioły się roztopią. Lecz my, zgodnie z jego obietnicą, oczekujemy nowych niebios i nowej ziemi, w których mieszka sprawiedliwość” 2P 3:5-13.

Tak jak ludzie przed potopem postępowali wbrew woli Ojca, to podobnie ludzie przymierza po potopie sprzeciwiali się Bogu. Jerozolima była symbolem drugiego nieba i ziemi. Piotr zastosował apokaliptyczny język zniszczenia tego porządku zanim nastanie nowy porządek. Chciałbym przytoczyć definicję „nieba i ziemi” na podstawie Biblii, bowiem okazuje się, że Bożym objawieniu nie dotyczy ono tylko Izraela. Ten zestaw dwóch słów stosuje się w przypadku innych narodów.

Brzemię Babilonu, które widział Izajasz, syn Amosa. (…) Gwiazdy nieba bowiem i ich konstelacje nie będą jaśniały swoim światłem. Słońce się zaćmi, gdy tylko wzejdzie, a księżyc nie zabłyśnie swoim światłem. I ukarzę świat za jego zło i niegodziwych za ich nieprawość; położę kres pysze zuchwałych i poniżę wyniosłość okrutników. Uczynię człowieka droższym niż czyste złoto, a nawet droższym niż złoto z Ofiru. Dlatego zatrząsnę niebem, a ziemia ruszy się ze swego miejsca pod zapalczywością Pana zastępów i w dniu jego srogiego gniewu. (…) Oto pobudzę przeciwko nim Medów, którzy o srebro nie będą dbać, a w złocie nie będą się lubować.” Iz 13:1, 10-13, 17.

Przypomina to przemowę Jezusa na górze Oliwnej? Jest łudząco podobne… Tymczasem proroctwo to dotyczyło upadku Babilonu. Czy niebo się wówczas zatrzęsło, a Ziemia wystrzeliła poza orbitę? Nie sądzę, raczej świat każdego babilończyka jakim go znali, zakończył się, ich „niebo i ziemia” przeminęły, zgodnie z proroctwem. Zapisy historyczne wspierają zwycięstwo króla Medów nad Babilonią. Spójrzmy na inny opis tego samego autora.

Zbliżcie się, narody, aby słuchać, i wy, ludy, słuchajcie uważnie! Niech słucha ziemia i to, co ją napełnia, świat i wszystko, co się na nim rodzi. Bo oburzenie Pana spadło na wszystkie narody, jego zapalczywość – na wszystkie ich wojska. Wytracił je doszczętnie, wydał je na rzeź. Ich zabici będą porzuceni, a z ich trupów będzie unosił się smród i ich krew z gór popłynie. Cały zastęp niebios stopnieje, a niebiosa jak zwój zostaną zwinięte, całe ich zastępy opadną, jak opada liść z winorośli i jak opada niedojrzały owoc z drzewa figowego. Mój miecz bowiem nasyci się na niebie. Oto spadnie na Edom i na lud, który przekląłem, na sąd” Iz 34:1-5.

Brzemię słowa Pana do Izraela przez Malachiasza. Umiłowałem was, mówi Pan, a wy mówicie: W czym nas umiłowałeś? Czy Ezaw nie był bratem Jakuba? – mówi Pan, a jednak umiłowałem Jakuba; A Ezawa znienawidziłem i wydałem jego góry na spustoszenie, a jego dziedzictwo – smokom na pustkowiu. Choćby Edom powiedział: Staliśmy się ubodzy, ale wrócimy i odbudujemy spustoszone miejsca, to tak mówi Pan zastępów: Niech oni budują, a ja zburzę; i nazwą ich granicą bezbożności oraz ludem, na który Pan zapałał gniewem aż na wieki” Mal 1:1-4.

Ten opis dotyczy Bożego gniewu nad Edomitami. Zrealizowany został, gdy Edom około roku 583 przed Chrystusem wpadł w niewolę babilońską i nigdy nie odzyskał swoich ziem. Czy niebiosa topiły się i zwijały na oczach całego świata lub narodu Ezawa? To raczej symboliczny język przemijania. Świat Edomitów się skończył. A czy poniższy opis jest zapowiedzią zniszczenia planety Ziemi? Nie, jest proroctwem o Niniwie.

Brzemię Niniwy. Księga widzenia Nahuma Elkoszyty. Pan jest Bogiem zazdrosnym i mściwym; Pan jest mściwy i pełen gniewu; Pan mści się nad swoimi przeciwnikami i zachowuje gniew wobec swoich wrogów. Pan jest nieskory do gniewu i wielki w mocy, a winnego nie uniewinni. Droga Pana jest w wichrze i w burzy, a obłok jest prochem pod jego stopami. On gromi morze i je wysusza, wysusza też wszystkie rzeki. Przed nim Baszan i Karmel mdleje, a kwiat Libanu więdnie; Góry drżą przed nim, a pagórki się rozpływają; ziemia płonie przed jego obliczem, okrąg ziemi i wszyscy jej mieszkańcy” Nah 1:1-5.

Wróćmy do Izraela. Są oni zobowiązani do wypełniania Bożych przykazań, w przeciwnym razie gniew Ojca wisi nad nimi. Czy w rozdziale 26 księgi Kapłańskiej jest mowa o fizycznym niebie i ziemi, takim samym jak w pierwszym wersecie Biblii? Raczej nie, bo mowa tu o niebie i ziemi Izraela, czyli ich świecie. Poza tym fizyczne niebo i ziemia nigdy nie stały się żelazne i z miedzi. Taki jest symboliczny język wyrażający czasy gniewu nad narodem, okresy ciężkie i nieurodzajne.

Ale jeżeli nie będziecie mnie słuchać i nie będziecie wypełniać tych wszystkich przykazań, jeżeli wzgardzicie moimi ustawami oraz jeżeli będziecie odczuwali odrazę do moich praw i nie będziecie wypełniali wszystkich moich przykazań, podważając moje przymierze z wami, to i Ja uczynię wam to: Nawiedzę was trwogą, wycieńczeniem i gorączką, które wyniszczają oczy i trawią życie. Daremnie będziecie siać swoje ziarno, bo zjedzą je wasi nieprzyjaciele. I zwrócę moje oblicze przeciwko wam, i będziecie pobici przez waszych nieprzyjaciół. Panować będą nad wami wasi przeciwnicy i rzucicie się do ucieczki, choć nikt was nie będzie ścigał. A jeżeli mimo to nie będziecie mnie słuchać, to nadal was smagać będę siedmiokrotnie za wasze grzechy. Złamię wyniosłą pychę waszą i uczynię wasze niebo jak z żelaza, a ziemię waszą jak ze spiżu. Daremne będą wysiłki wasze, ziemia wasza nie wyda swego plonu, a drzewo tej ziemi nie wyda swego owocu” Kpł 26:14-20 (BW).

Czy w poniższych dwóch przykładach Bóg wyraża się o fizycznym świecie, dosłownej planecie i niebie? Nie, raczej o Izraelu.

Widzenie Izajasza, syna Amosa, dotyczące Judy i Jerozolimy, które miał za dni Uzjasza, Jotama, Achaza i Ezechiasza – królów Judy. Słuchajcie, niebiosa, a ty, ziemio, nakłoń ucha. Pan bowiem przemówił: Wychowałem i wywyższyłem synów, ale oni zbuntowali się przeciw mnie” Iz 1:1-2.

To biorę dziś na świadków przeciwko wam niebo i ziemię, że prędko wyginiecie doszczętnie z ziemi, do której przejdziecie przez Jordan, aby ją posiąść; nie przedłużycie w niej swych dni, bo zostaniecie całkowicie wytępieni. (…) I Mojżesz przemówił do uszu całego zgromadzenia Izraela słowami tej pieśni aż do końca. Słuchajcie, niebiosa, a będę mówić; niech i ziemia słucha słów moich ust” Pwt 4:26, 31:30-32:1.

Biblijnych przykładów jest wystarczająco dużo, by zauważyć, że Jezus i apostołowie wiedzieli, o czym mówią. A nauczali, że stare niebo i ziemia przemija, nowe nastaje. O przemijaniu przymierza ze stolicą w Jerozolimie pisał na przykład wspomniany już Izajasz. Czy na pewno prorok mówił o fizycznym przemijaniu planety ziemi, by potem dodać, że Jezus na nią wraca?! Zmiana wiecznego przymierza z narodem Izraela sprowadza gniew Boży, usuwany jest stary system. Za życia apostołów ustanawiane są nowe obietnice w ramach odnowionego przymierza. Pokolenie apostolskie miało dojść do pokuty zanim Pan wróci. Nawróceni już doświadczali nowego duchowego przymierza. Zaś ten Syjon, który przez większość teologów uznawany jest jako realna góra w państwie Izrael, także jest w wymiarze duchowym, to nie jest trudne do wychwycenia.

Oto Pan opróżni ziemię i spustoszy ją, odmieni jej oblicze i rozproszy jej mieszkańców. I będzie z ludem jak z kapłanem, ze sługą jak z jego panem, ze służącą jak z jej panią, z kupującym jak ze sprzedającym, z udzielającym pożyczki jak z biorącym jej, z lichwiarzem jak z płacącym lichwę. Ziemia zostanie całkowicie opróżniona i doszczętnie ograbiona, bo Pan wypowiedział to słowo. Ziemia płacze i więdnie, świat marnieje i niszczeje, marnieją wyniosłe ludy ziemi.  Ziemia jest splugawiona pod swoimi mieszkańcami; przekroczyli bowiem prawa, zmienili ustawy, złamali wieczne przymierze. Dlatego przekleństwo pożre ziemię, a jej mieszkańcy zniszczeją. Dlatego mieszkańcy ziemi są przypaleni, a zostało mało ludzi. Młode wino smuci się, winorośl marnieje, wzdychają wszyscy ludzie wesołego serca. Ustała wesołość bębnów, skończył się krzyk weselących się, ucichł radosny dźwięk harfy. Nie będą pić wina wśród pieśni; zgorzknieje mocny napój tym, którzy go piją. Zburzone jest miasto bezładu. Zamknięty jest każdy dom, tak że wejść nie można. Na ulicach wołanie o wino; zgasła wszelka radość, a wesołość ziemi odeszła. W mieście pozostało spustoszenie, a bramy zburzone. Tak bowiem będzie pośród ziemi, pośród ludu, jak przy otrząsaniu drzewa oliwnego, jak ostatki winogron po winobraniu. Tamci poniosą swój głos, będą śpiewać dla majestatu Pana, wykrzykną od strony morza. Dlatego wysławiajcie Pana w dolinach, na wyspach morskich – imię Pana, Boga Izraela. Od krańców ziemi słyszeliśmy pieśni o chwale sprawiedliwego. Ale ja powiedziałem: Jestem wynędzniały, jestem wynędzniały, biada mi! Zdrajcy zdradzili, tak, bardzo zdradzili zdrajcy. Strach, dół i sidła na ciebie, mieszkańcu ziemi! I stanie się, że kto ucieknie przed głosem strachu, wpadnie w dół, a kto wyjdzie z dołu, będzie złapany w sidłach. Otworzą się bowiem upusty w górze i zadrżą fundamenty ziemi. Ziemia rozpadła się całkowicie, ziemia rozpłynęła się doszczętnie; jest wielce wstrząśnięta. Ziemia będzie się słaniać jak pijany, będzie chwiać się jak lepianka. Zaciąży na niej jej nieprawość i upadnie, a już nie powstanie. W tym dniu Pan nawiedzi zastęp wysokich na wysokości, także i królów ziemskich na ziemi. I będą zgromadzeni jak więźniowie zebrani w ciemnicy, i będą zamknięci w więzieniu, a po wielu dniach zostaną nawiedzeni. Wtedy księżyc zarumieni się i słońce się zawstydzi, gdy Pan zastępów będzie królować na górze Syjon, w Jerozolimie, i wobec swoich starszych w swej wielkiej chwale” Iz 24:1-23.

Bóg Abrahama, Izaaka i Jakuba, Bóg naszych ojców, uwielbił Jezusa, swego Syna, którego wy wydaliście i wyparliście się przed Piłatem, gdy postanowił go uwolnić. A wy wyparliście się Świętego i Sprawiedliwego i prosiliście o uwolnienie wam mordercy. I zabiliście Dawcę życia, którego Bóg wskrzesił z martwych, czego my jesteśmy świadkami. A przez wiarę w jego imię, temu, którego widzicie i znacie, imię to przywróciło siły. To wiara, która jest przez niego, dała mu pełne zdrowie na oczach was wszystkich. Ale teraz, bracia, wiem, że uczyniliście to z nieświadomości, tak jak wasi przełożeni. Lecz Bóg w ten sposób wypełnił to, co przepowiedział przez usta wszystkich swoich proroków, że jego Chrystus będzie cierpiał. Dlatego pokutujcie i nawróćcie się, aby wasze grzechy były zgładzone, gdy nadejdą od obecności Pana czasy ochłody; I pośle tego, który był wam głoszony, Jezusa Chrystusa; Którego niebo musi przyjąć aż do czasu odnowienia wszystkich rzeczy, jak Bóg od wieków przepowiadał przez usta wszystkich swoich świętych proroków” Dz 3:13-21.

Teraz zaś nasz kapłan o tyle znakomitszą otrzymał służbę, o ile jest pośrednikiem lepszego przymierza, które zostało oparte na lepszych obietnicach. Gdyby bowiem to pierwsze było nienaganne, to nie szukano by miejsca na drugie. Tymczasem, ganiąc ich, mówi: Oto nadchodzą dni, mówi Pan, gdy zawrę z domem Izraela i z domem Judy nowe przymierze. Nie takie przymierze, jakie zawarłem z ich ojcami w dniu, gdy ująłem ich za rękę, aby ich wyprowadzić z ziemi egipskiej. Ponieważ oni nie wytrwali w moim przymierzu, ja też przestałem o nich dbać, mówi Pan. Takie zaś jest przymierze, które zawrę z domem Izraela po tych dniach, mówi Pan: Dam moje prawa w ich umysły i wypiszę je na ich sercach. I będę im Bogiem, a oni będą mi ludem. I nikt nie będzie uczył swego bliźniego ani nikt swego brata, mówiąc: Poznaj Pana, bo wszyscy będą mnie znali, od najmniejszego aż do największego z nich. Będę bowiem łaskawy dla ich występków, a ich grzechów i nieprawości więcej nie wspomnę. A gdy mówi „nowe”, uznaje pierwsze za przedawnione; a to, co się przedawnia i starzeje, bliskie jest zaniku. (…) Bo nie podeszliście do góry, która da się dotknąć i płonącej ogniem, do mroku, ciemności i burzy; (…) Lecz podeszliście do góry Syjon i do miasta Boga żywego, do niebiańskiego Jeruzalem i do niezliczonej rzeszy aniołów; Na powszechne zebranie, do zgromadzenia pierworodnych, którzy są zapisani w niebie, do Boga, sędziego wszystkich, do duchów sprawiedliwych uczynionych doskonałymi; I do pośrednika nowego przymierza, Jezusa, do krwi, którą się kropi, a która mówi lepsze rzeczy niż krew Abla. Uważajcie, abyście nie odtrącili tego, który przemawia. Jeśli bowiem tamci nie uniknęli kary, odtrąciwszy tego, który na ziemi mówił, tym bardziej my, jeśli odwrócimy się od tego, który przemawia z nieba; Którego głos wstrząsnął wówczas ziemią, a teraz obiecuje, mówiąc: Jeszcze raz wstrząsnę nie tylko ziemią, ale i niebem. A słowa „jeszcze raz” ukazują usunięcie tego, co się chwieje, jako tego, co stworzone, aby pozostało to, co się nie chwieje. Dlatego otrzymując królestwo niezachwiane, miejmy łaskę, przez którą możemy służyć Bogu tak, jak mu się to podoba, z czcią i bojaźnią. Nasz Bóg bowiem jest ogniem trawiącym” Hbr 8:6-13, 12:18, 22-29.

Ci, którzy ufają Panu, są jak góra Syjon, która się nie porusza, ale trwa na wieki. Jak góry otaczają Jeruzalem, tak Pan otacza swój lud, teraz i na wieki” Ps 125:1-2.

Można się oczywiście zastanawiać, dlaczego Jan pisze o nowym niebie i ziemi (w domyśle drugim), gdy pierwsze niebo i ziemia przeminęły, a Piotr wskazuje że moment w którym żyją to drugie niebo i ziemia, oczekując trzeciego? Nie ma to ostatecznie większego znaczenia, gdyż Jan pisze o końcu przymierza z Izraelem, zaś Objawienie jest proroczym końcem tego konkretnego przymierza. Natomiast opis Piotra bezwzględnie zaprzecza, aby stworzony świat materialny, jaki znamy, mógł przeminąć (przez analogię do czasów Noego).

Podobnie wyraził się Paweł opisując nowe stworzenie. Człowiek nie znika, aby być za chwilę nowy. Człowiek staje się nowy, tudzież odnowiony, ponieważ jest nawrócony, ma Bożego Ducha w sobie, zmienia się. To co było żydowskie lub pogańskie w jego życiu przemija.

Tak więc jeśli ktoś jest w Chrystusie, nowym jest stworzeniem; to, co stare, przeminęło, oto wszystko stało się nowe. A wszystko to jest z Boga, który nas pojednał z sobą przez Jezusa Chrystusa i dał nam służbę pojednania. Bóg bowiem był w Chrystusie, jednając świat z samym sobą, nie poczytując ludziom ich grzechów, i nam powierzył to słowo pojednania. Tak więc w miejsce Chrystusa sprawujemy poselstwo, tak jakby Bóg upominał was przez nas. W miejsce Chrystusa prosimy: Pojednajcie się z Bogiem. On bowiem tego, który nie znał grzechu, za nas grzechem uczynił, abyśmy w nim stali się sprawiedliwością Bożą” 2Kor 5:17-21.

Byliście w tamtym czasie bez Chrystusa, obcy względem społeczności Izraela i obcy przymierzom obietnicy, niemający nadziei i bez Boga na świecie. Lecz teraz w Chrystusie Jezusie wy, którzy niegdyś byliście daleko, staliście się bliscy przez krew Chrystusa. On bowiem jest naszym pokojem, on, który z obydwu uczynił jedno i zburzył stojący pośrodku mur, który był przegrodą; Znosząc przez swoje ciało nieprzyjaźń, prawo przykazań wyrażone w przepisach, aby z dwóch stworzyć w samym sobie jednego nowego człowieka, czyniąc pokój; I aby pojednać z Bogiem obydwu w jednym ciele przez krzyż, zgładziwszy przez niego nieprzyjaźń. A gdy przyszedł, zwiastował pokój wam, którzy byliście daleko, i tym, którzy byli bliscy. Przez niego bowiem my, obie strony, mamy przystęp w jednym Duchu do Ojca. A więc nie jesteście już więcej obcymi i przybyszami, ale współobywatelami z świętymi i domownikami Boga; Zbudowani na fundamencie apostołów i proroków, gdzie kamieniem węgielnym jest sam Jezus Chrystus; Na którym cała budowla razem zespolona rośnie w świętą świątynię w Panu; Na którym i wy razem się budujecie, aby być mieszkaniem Boga przez Ducha” Ef 2:12-22.

Są to rzeczy na poziomie indywidualnym. Apostoł Jan pisząc o nowym niebie i ziemi wyraża się o systemie, o jedynym nieskrępowanym przymierzu wolności, sprawiedliwości, pokoju, „królestwie niezachwianym„. Tam jest streszczone przymierze z narodem Chrystusa. I nie ma tu oddzielenia od Boga (śmierci), łez, czy smutku, ponieważ zawsze jest Jezus, nasz kamień węgielny, pojednawca i pocieszyciel. Kto wchodzi do duchowego miasta Boga, nowej Jerozolimy, ma prawo wypisane w sercach i umysłach, jest mieszkańcem nowego przymierza, współobywatelem Boga.

A ja, Jan, zobaczyłem święte miasto, nowe Jeruzalem, zstępujące z nieba od Boga, przygotowane jak oblubienica przyozdobiona dla swego męża. I usłyszałem donośny głos z nieba: Oto przybytek Boga jest z ludźmi i będzie mieszkał z nimi. Oni będą jego ludem, a sam Bóg będzie z nimi i będzie ich Bogiem. I otrze Bóg wszelką łzę z ich oczu, i śmierci już nie będzie ani smutku, ani krzyku, ani bólu nie będzie, bo pierwsze rzeczy przeminęły. (…) Lecz świątyni w nim nie widziałem, bo jego świątynią jest Pan Bóg Wszechmogący oraz Baranek. (…) I nie wejdzie do niego nic nieczystego ani ten, kto popełnia obrzydliwość i kłamstwo, tylko ci, którzy są zapisani w księdze życia Baranka” Obj 21:2-4, 22, 27.

Spójrzmy do ewangelii według Mateusza, jak przemijanie nieba i ziemi opisał Jezus. Zbawiciel powiedział, że pokolenie apostolskie doświadczy gniewu Bożego, wówczas to przeminie niebo i ziemia, a razem z nim prawo, a Jego słowa będą trwać na wieki, tak jak na wieki stworzona została Ziemia. Między innymi przytoczony wcześniej list do Hebrajczyków potwierdza to samo: „niebo i ziemia” jest synonimem przymierza.

Zaprawdę bowiem powiadam wam: Dopóki niebo i ziemia nie przeminą, ani jedna jota, ani jedna kreska nie przeminie z prawa, aż wszystko się wypełni. (…) Zaprawdę powiadam wam: Nie przeminie to pokolenie, aż się to wszystko stanie. Niebo i ziemia przeminą, ale moje słowa nie przeminą” Mt 5:18, 24:34-35.

Jedno pokolenie przemija, drugie pokolenie przychodzi, lecz ziemia trwa na wieki” Koh 1:4.

I zbudował swoją świątynię jak wysoki pałac; jak ziemię, którą ugruntował na wieki. (…) Założyłeś fundamenty ziemi, tak że się nigdy nie zachwieje” Ps 78:69, 104:5.

Ziemia trwa niewzruszenie, przemija przymierze stare (w roku 70 pierwszego wieku – zniszczenie Jerozolimy), nowe obietnice Boże są na wieki. W rzeczywistości nowej ziemi i nieba, zło istnieje, tak jak istniało, ale to nowe przymierze rozwiązuje wszelkie problemy ludzkie, jeśli człowiek tego zapragnie i zwróci się do Boga Ojca i Baranka, którzy są jest niematerialną „świątynią” odpuszczającą grzechy. Kto chce grzeszyć temu pozwolone, kto chce sprawiedliwości Bożej temu sprawiedliwość będzie poczytana.

Potem powiedział do mnie: Nie pieczętuj słów proroctwa tej księgi, bo czas jest bliski. Kto krzywdzi, niech nadal wyrządza krzywdę, kto plugawy, niech się nadal plugawi, kto sprawiedliwy, niech nadal będzie sprawiedliwy, a kto święty, niech się nadal uświęca. A oto przyjdę wkrótce, a moja zapłata jest ze mną, aby oddać każdemu według jego uczynków. Ja jestem Alfa i Omega, początek i koniec, pierwszy i ostatni. Błogosławieni, którzy wypełniają jego przykazania, aby mieli prawo do drzewa życia i aby weszli przez bramy do miasta. Na zewnątrz zaś są psy, czarownicy, rozpustnicy, mordercy, bałwochwalcy i każdy, kto miłuje i czyni kłamstwo” Obj 22:10-15.

Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Jeśli ktoś będzie zachowywał moje słowa, nigdy nie ujrzy śmierci” J 8:51.

To napisałem wam, którzy wierzycie w imię Syna Bożego, abyście wiedzieli, że macie życie wieczne i abyście wierzyli w imię Syna Bożego” 1J 5:13.

W końcu, bracia, co prawdziwe, co uczciwe, co sprawiedliwe, co czyste, co miłe, co chwalebne, jeśli jest jakaś cnota i jakaś chwała – o tym myślcie. Czyńcie to, czego się też nauczyliście, co przyjęliście, co słyszeliście i widzieliście we mnie, a Bóg pokoju będzie z wami” Flp 4:8-9.

Gdy jednak nawrócą się do Pana, zasłona zostanie zdjęta. Pan zaś jest tym Duchem, a gdzie jest Duch Pana, tam i wolność. Lecz my wszyscy, którzy z odsłoniętą twarzą patrzymy na chwałę Pana, jakby w zwierciadle, zostajemy przemienieni w ten sam obraz, z chwały w chwałę, za sprawą Ducha Pana” 2Kor 3:16-18.

Zastanów się przez moment. Jeśli Bóg mieszka w niebie i On sam jest idealny, to po co zmieniać, ustanawiać literalnie nowe niebo?

Czy ponowne „wstrząśnięcie niebem i ziemią” w Bożym objawieniu jest połączone ze zmianą przymierza?

Jeśli za darmo otrzymujemy Ducha Świętego, to znaczy, że rzeczywistość nowego nieba i ziemi jest realna?

I powiedział do mnie: Stało się. Ja jestem Alfa i Omega, początek i koniec. Ja spragnionemu dam darmo ze źródła wody życia” Obj 21:6.

Albo czy w rzeczywistości nowego nieba i ziemi żaden naród nie potrzebuje ukojenia? Potrzebuje!

A pośrodku rynku miasta, po obu stronach rzeki, było drzewo życia przynoszące owoc dwunastu rodzajów, wydające swój owoc co miesiąc. A liście drzewa służą do uzdrawiania narodów” Obj 22:2.

W końcu, czy Jezus zniszczył dla ciebie śmierć i smutek? Jeśli tak, jaki masz problem w rozumieniu nowej ziemi i nieba jako bieżącej duchowej rzeczywistości? Zauważ, Paweł napisał, że w Jego pokoleniu nastąpi przemiana. Przemiana nie tyle stanu umysłu, ale jak widać z całego artykułu, nastąpi osadzenie wiecznego królestwa Bożego w nowej odsłonie. (Ta przemiana przymierza zapoczątkowana była misją, śmiercią i zmartwychwstaniem Jezusa, a wykończona gniewem Chrystusa w chwale Ojca nad wrogami, tą częścią Izraela, która nie chciała się nawrócić).

A obecnie została objawiona przez pojawienie się naszego Zbawiciela, Jezusa Chrystusa, który zniszczył śmierć, a życie i nieśmiertelność wydobył na jaw przez ewangelię” 2Tm 1:10.

A nie chcę, bracia, abyście byli w niewiedzy co do tych, którzy zasnęli, abyście się nie smucili jak inni, którzy nie mają nadziei. Jeśli bowiem wierzymy, że Jezus umarł i zmartwychwstał, to też tych, którzy zasnęli w Jezusie, Bóg przyprowadzi wraz z nim. Bo to wam mówimy przez słowo Pana, że my, którzy pozostaniemy żywi do przyjścia Pana, nie wyprzedzimy tych, którzy zasnęli. Gdyż sam Pan z okrzykiem, z głosem archanioła i dźwiękiem trąby Bożej zstąpi z nieba, a zmarli w Chrystusie powstaną pierwsi. Potem my, którzy pozostaniemy żywi, razem z nimi będziemy porwani w obłoki, w powietrze, na spotkanie Pana, i tak zawsze będziemy z Panem. Dlatego pocieszajcie się wzajemnie tymi słowami. (…) A sam Bóg pokoju niech was w pełni uświęci, a cały wasz duch, dusza i ciało niech będą zachowane bez zarzutu na przyjście naszego Pana Jezusa Chrystusa” 1Tes 4:13-18, 5:23.

Chwała Panu, że zrealizował swój objawiony plan dla ludzkości. Żyjemy w wiecznej erze chrześcijaństwa, nowym niebie i ziemi, przymierzu opartym na krwi Jezusa, a nie Abla, czy ofiar zwierzęcych. Tu każdy może wejść do nowej Jerozolimy, być w Bożej świątyni. Tu nie ma oddzielenia z Bogiem.