Jezus Chrystus moim Bogiem

Przybliżony czas czytania: 8 minut.

Początek Ewangelii wg Jana oznajmia fundamentalną prawdę o Bogu.

Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga i Bogiem było Słowo. Ono było na początku u Boga. Wszystko przez nie się stało, a bez niego nic się nie stało, co się stało. (…) A to Słowo stało się ciałem i mieszkało wśród nas (i widzieliśmy jego chwałę, chwałę jako jednorodzonego od Ojca), pełne łaski i prawdy” 1:1-3, 14.

pokłon

Słowo było Bogiem. Syn Boży stał się człowiekiem, oczekiwanym Jezusem Chrystusem, by zamieszkać wśród ludzi i przynieść zbawienie. On pochodzi od Boga Ojca. Tak samo mówi o sobie mój Zbawiciel. Prześledźmy.

Mojżesz powiedział do Boga: Kiedy pójdę do synów Izraela i powiem im: Bóg waszych ojców posłał mnie do was, a oni zapytają mnie, jakie jest jego imię, cóż im odpowiem? Wtedy Bóg odrzekł do Mojżesza: Jestem, który jestem. I dodał: Tak powiesz synom Izraela: Jestem posłał mnie do was” Wj 3:13-14.

Jezus im odpowiedział: Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Zanim Abraham był, ja jestem” J 8:58.

Ja jestem Alfa i Omega, początek i koniec, pierwszy i ostatni” Obj 22:13.

Pierwszy i ostatni” był przed kreacją. Bóg jest. Biblijne „ja jestem” to dla mnie synonim wieczności. Wszytko też istnieje dzięki Jezusowi. Chwała Panu!

On jest obrazem Boga niewidzialnego i pierworodnym wszelkiego stworzenia. Przez niego bowiem wszystko zostało stworzone, to, co w niebie i to, co na ziemi, to, co widzialne i co niewidzialne, czy trony, czy panowania, czy zwierzchności, czy władze. Wszystko przez niego i dla niego zostało stworzone. On jest przed wszystkim i wszystko istnieje dzięki niemu” Kol 1:15-17.

Nie ma najmniejszych wątpliwości, że Jezus jest Bogiem, drugą osobą obok Ojca. Żeby to nikomu nie umknęło zwróćmy uwagę na bardzo istotne porównanie kilku wersetów biblijnych.

Bo Ja, Pan, jestem twoim Bogiem od wyjścia z ziemi egipskiej, a Boga oprócz mnie nie powinieneś znać i poza mną nie ma zbawiciela” Oz 13:4.

Ja, jedynie Ja, jestem Panem, a oprócz mnie nie ma wybawiciela” Iz 43:11.

Bóg jest zbawicielem! Jeszcze raz utrwalmy to, kto jest zbawicielem?! Czytamy.

Dziś bowiem w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel, którym jest Chrystus Pan” Łk 2:12.

Nie z uczynków sprawiedliwości, które my spełniliśmy, ale według swego miłosierdzia zbawił nas przez obmycie odrodzenia i odnowienie Ducha Świętego; Którego wylał na nas obficie przez Jezusa Chrystusa, naszego Zbawiciela” Tt 3:5-6.

My zaś widzieliśmy i świadczymy, że Ojciec posłał Syna, aby był Zbawicielem świata. Każdy, kto wyzna, że Jezus jest Synem Bożym, w tym mieszka Bóg, a on w Bogu” 1J 4:14-15.

Jezus jest Bogiem według Biblii. Wyraźnie napisano, że jest zbawicielem. Spójrzmy też jak w jednym z listów, apostoł Jan był klarowny prezentując Jezusa.

Wiemy, że każdy, kto się narodził z Boga, nie grzeszy, ale kto się narodził z Boga, zachowuje samego siebie, a zły go nie dotyka. Wiemy, że jesteśmy z Boga, a cały świat tkwi w niegodziwości. A wiemy, że Syn Boży przyszedł i dał nam rozum, abyśmy poznali prawdziwego Boga, i jesteśmy w tym prawdziwym, to jest w jego Synu, Jezusie Chrystusie. On jest prawdziwym Bogiem i życiem wiecznym. Dzieci, wystrzegajcie się bożków. Amen” 1J 5:18-21.

Ostanie zdanie Jana w całym przytoczonym kontekście wybrzmiewa bardzo jednoznacznie: Jezus jest prawdziwym Bogiem, wybrani są w Nim, zaś On jest w prawdziwym Bogu Ojcu. Mnie to wystarcza, by mieć pewność i powtórzę, że Jezus „jest prawdziwym Bogiem„. Ale nie chciałbym tak szybko poprzestać. Kilka innych przykładów potwierdzających wieczną cechę Jezusa. Wiemy, że tylko Boga można czcić, przytoczę kilka scenek biblijnych.

A ja, Jan, widziałem to wszystko i słyszałem. A gdy usłyszałem i zobaczyłem, upadłem do nóg anioła, który mi to pokazywał, aby oddać mu pokłon. Lecz powiedział do mnie: Nie rób tego, bo jestem sługą z tobą i twoimi braćmi prorokami, i z tymi, którzy zachowują słowa tej księgi. Bogu oddaj pokłon” Obj 22:8-9.

I powiedział do niego: Dam ci to wszystko, jeśli upadniesz i oddasz mi pokłon. Wtedy Jezus powiedział mu: Idź precz, szatanie! Jest bowiem napisane: Panu, swemu Bogu, będziesz oddawał pokłon i tylko jemu będziesz służył” Mt 4:9-10.

Nie wolno oddawać pokłonów aniołom, ale również tego nie można czynić przed ludźmi.

A gdy Piotr wchodził, Korneliusz wyszedł mu naprzeciw, padł mu do nóg i oddał mu pokłon. Lecz Piotr podniósł go, mówiąc: Wstań, ja też jestem człowiekiem. (…) A ludzie, widząc, co uczynił Paweł, zaczęli wołać po likaońsku: Bogowie przybrali postać ludzi i zstąpili do nas! I nazwali Barnabę Jowiszem, a Pawła Merkurym, ponieważ on był głównym mówcą. Wtedy kapłan ze świątyni Jowisza, która była przed miastem, przyprowadził do wrót woły i wieńce i razem z ludem chciał złożyć ofiarę. Gdy usłyszeli o tym apostołowie Barnaba i Paweł, rozdarli swoje szaty i wpadli między tłum, wołając; Ludzie, co robicie? My też jesteśmy ludźmi, podlegamy tym samym doznaniom co wy. Głosimy wam, abyście się odwrócili od tych marności do Boga żywego, który stworzył niebo, ziemię, morze i wszystko, co się w nich znajduje. Za czasów minionych pozwalał on, aby wszystkie narody chodziły własnymi drogami. Nie przestawał jednak dawać o sobie świadectwa, czyniąc dobrze. Zsyłał nam z nieba deszcz i urodzajne lata, karmił nas i napełniał radością nasze serca. Tymi słowami ledwie powstrzymali lud od złożenia im ofiary” Dz 10:25-26, 14:11-18.

Niech nikt, kto ma upodobanie w poniżaniu siebie i kulcie aniołów, nie pozbawia was nagrody, wdając się w to, czego nie widział, i pyszniąc się bezpodstawnie cielesnym sposobem myślenia” Kol 2:18.

Wtrącę małą dygresję. Jeśli zobaczymy jakiegokolwiek księdza, papieża, pastora, popa, kaznodzieję, pod którego stopy upadają wierni, a ten ich nie pouczy, iż tak nie wolno czynić, wiecie wówczas, że jest fałszywym przedstawicielem Chrystusa. To jeden ze znaków rozpoznawczych. Wracając jednak do tematu czczenia Boga, to wiemy, że według unitarian Jezus nie był odwiecznym Bogiem. Był i jest, wystarczy teraz znaleźć dowód potwierdzający uwielbienie Jezusa, składanie czci godnej Bogu.

Ci zaś, którzy byli w łodzi, podeszli i oddali mu pokłon, mówiąc: Naprawdę jesteś Synem Bożym. (…) Lecz ona podeszła i oddała mu pokłon, mówiąc: Panie, pomóż mi! (…) Kiedy szły przekazać to jego uczniom, nagle Jezus wyszedł im na spotkanie i powiedział: Witajcie! A one podeszły, objęły go za nogi i oddały mu pokłon” Mt 14:33, 15:25, 28:9.

A oni oddali mu pokłon i wrócili do Jerozolimy z wielką radością” Łk 24:52.

A on powiedział: Wierzę, Panie! I oddał mu pokłon. Jezus mu powiedział: Przyszedłem na ten świat na sąd, aby ci, którzy nie widzą, widzieli, a ci, którzy widzą, stali się ślepi” J 9:38-39.

Jezus przyjmuje pokłony godne tylko dla Boga. Bo inaczej jeśli Jezus przyjmował pokłony, które są w oczach Boga niewłaściwe, to taka teologia unitarian nie stawia Chrystusa jako wiarygodnego nauczyciela, proroka i Syna Bożego. Owszem, ludzie kłaniają się stworzeniom i figurkom, nawet bestii z Objawienia,  ale czy to znaczy, że należą do Boga?! Nie, bluźnią prawdziwemu Bogu. Niedopuszczalnym jest twierdzenie, że Jezus jako centralna postać objawienia Bożego i najważniejszy człowiek w historii ludzkości dla chrześcijan, mógł przyjmować pokłon nie będąc Bogiem.

I oddali pokłon smokowi, który dał władzę bestii. Oddali też pokłon bestii, mówiąc: Któż jest podobny do bestii? Któż z nią może walczyć? I dano jej paszczę mówiącą rzeczy wielkie i bluźnierstwa. Dano jej też moc, aby działała przez czterdzieści dwa miesiące. I otworzyła swoją paszczę, by bluźnić przeciwko Bogu, by bluźnić jego imieniu, jego przybytkowi i tym, którzy mieszkają w niebie. Pozwolono jej też walczyć ze świętymi i zwyciężać ich. I dano jej władzę nad każdym plemieniem, językiem i narodem. Wszyscy mieszkańcy ziemi oddadzą jej pokłon, ci, których imiona nie są zapisane w księdze życia Baranka zabitego od założenia świata” Obj 13:4-8.

Na początku Nowego Testamentu czytamy potwierdzenie proroctwa Izajasza. Wspomniany Emmanuel to oczywiście Jezus, nazwany Bogiem.

Oto dziewica będzie brzemienna i urodzi syna, któremu nadadzą imię Emmanuel, co się tłumaczy: Bóg z nami” Mt 1:23.

Dlatego sam Pan da wam znak. Oto dziewica pocznie i urodzi syna, i nazwie go Emmanuel” Iz 7:14.

Z listu Pawła dowiadujemy się, że Jezus uważał się za Boga.

Niech będzie w was takie nastawienie umysłu, jakie też było w Chrystusie Jezusie; który, będąc w postaci Boga, nie uważał bycia równym Bogu za grabież; lecz ogołocił samego siebie, przyjmując postać sługi i stając się podobny do ludzi; a z postawy uznany za człowieka, uniżył samego siebie i był posłuszny aż do śmierci, i to śmierci krzyżowej. Dlatego też Bóg wielce go wywyższył i darował mu imię, które jest ponad wszelkie imię; aby na imię Jezusa zginało się wszelkie kolano na niebie, na ziemi i pod ziemią. I aby wszelki język wyznawał, że Jezus Chrystus jest Panem ku chwale Boga Ojca” Flp 2:5-11.

Jezus „nie uważał bycia równym Bogu za grabież„, apostoł jasno stwierdza, że Chrystus w swej cielesnej formie też pozostawał Bogiem. Czy był w pełnym zakresie Bogiem, albo na ile uniżonym, czy jest równy Ojcu, albo Jemu podlega, to są tematy do osobnych rozważań. Fakty są takie, że Jezus Chrystus jest jedną z dwóch osób Boga.

I zatrąbił siódmy anioł, i odezwały się donośne głosy w niebie mówiące: Królestwa świata stały się królestwami naszego Pana i jego Chrystusa i będzie królować na wieki wieków. A dwudziestu czterech starszych, którzy siedzą przed Bogiem na swoich tronach, upadło na twarze i oddało Bogu pokłon; Mówiąc: Dziękujemy tobie, Panie Boże Wszechmogący, który jesteś i który byłeś, i który masz przyjść, że wziąłeś swą potężną moc i objąłeś królestwo” Obj 11:15-17.