Tron Boży

Przybliżony czas czytania: 5 minut.

I patrzyłem, aż trony zostały postawione, a Odwieczny zasiadł; jego szata była biała jak śnieg, a włosy jego głowy jak czysta wełna, jego tron jak ogniste płomienie, a jego koła jak płonący ogień. Strumień ognia wypływał i tryskał sprzed niego. Tysiąc tysięcy służyło mu, a dziesięć tysięcy po dziesięć tysięcy stało przed nim. Sąd zasiadł i otwarto księgi” Dn 7:9-10.

tron boży

Bracie i siostro, gdy patrzysz duchowymi oczami na tron Boga, to ile osób tam dostrzegasz? Czy masz świadomość, że w obrazie Bożego tronu nie ma miejsca na trójcę? Chociaż wiemy, że Bóg jest duchem, to Biblia objawia nam tylko dwie osoby Boże zasiadające na tronie, Ojca i Syna.

Ja uwielbiłem ciebie na ziemi i dokończyłem dzieła, które mi dałeś do wykonania. A teraz ty, Ojcze, uwielbij mnie u siebie tą chwałą, którą miałem u ciebie, zanim powstał świat” J 17:4-5.

Zobaczyłem też i usłyszałem głos wielu aniołów dokoła tronu i stworzeń, i starszych, a liczba ich wynosiła dziesięć tysięcy razy dziesięć tysięcy i tysiące tysięcy. Mówiących donośnym głosem: Godzien jest Baranek zabity wziąć moc i bogactwo, i mądrość, i siłę, i cześć, i chwałę, i błogosławieństwo. A wszelkie stworzenie, które jest w niebie i na ziemi, i pod ziemią, i w morzu, i wszystko, co w nich jest, słyszałem, jak mówiło: Zasiadającemu na tronie i Barankowi błogosławieństwo i cześć, i chwała, i moc na wieki wieków” Obj 5:11-13.

Jezus po wniebowstąpieniu był godny wziąć cześć i chwałę, którą miał wcześniej u Ojca i mógł zasiąść po prawicy Boga. Wiedział o tym apostoł Paweł.

A oto podsumowanie tego, co mówimy: mamy takiego najwyższego kapłana, który zasiadł po prawicy tronu Majestatu w niebiosach. (…) Lecz ten, gdy złożył jedną ofiarę za grzechy na zawsze, zasiadł po prawicy Boga. (…) Patrząc na Jezusa, twórcę i dokończyciela wiary, który z powodu przygotowanej mu radości wycierpiał krzyż, nie zważając na hańbę, i zasiadł po prawicy tronu Boga” Hbr 8:1, 10:12, 12:2.

Jeśli więc razem z Chrystusem powstaliście z martwych, szukajcie tego, co w górze, gdzie Chrystus zasiada po prawicy Boga” Kol 3:1.

Gdzie jest osoba Ducha Świętego, która powinna być równa Ojcu i Synowi? Może zasiada po lewicy?! Takiego domniemania Nowy Testament nie potwierdza. W Starym Testamencie jest dokładnie tak samo, na tronie zasiadają dwie osoby.

Powiedział Pan do mego Pana: Usiądź po mojej prawicy, aż położę twoich wrogów jako podnóżek pod twoje stopy” Ps 110:1.

Jak to jest, że Ojciec mówi do Syna, pomijając w tej zapowiedzi władzy współistotną osobę trójcy, Ducha Świętego? Jeśli Duch Boży jest osobą, to faktycznie jest zapomniany w dzieleniu władzy. Jeśli Duch nie jest osobą, a raczej nieodłączną i wieczną cechą charakterystyczną Boga, to w naturalny sposób jest uczestnikiem władzy. Duch jest z Ojca i Syna, a nie osobnym bytem. Pięknie opisał to Jan.

I pokazał mi czystą rzekę wody życia, przejrzystą jak kryształ, wypływającą z tronu Boga i Baranka. A pośrodku rynku miasta, po obu stronach rzeki, było drzewo życia przynoszące owoc dwunastu rodzajów, wydające swój owoc co miesiąc. A liście drzewa służą do uzdrawiania narodów. I nie będzie już żadnego przekleństwa. Lecz będzie w nim tron Boga i Baranka, a jego słudzy będą mu służyć” Obj 22:1-3.

Kto wierzy we mnie, jak mówi Pismo, rzeki wody żywej popłyną z jego wnętrza. A to mówił o Duchu, którego mieli otrzymać wierzący w niego. Duch Święty bowiem jeszcze nie był dany, ponieważ Jezus nie został jeszcze uwielbiony” J 7:38-39.

O tronie władzy z Psalmu 110 paralelny motyw widzimy w Nowym Testamencie.

Sam Dawid bowiem powiedział przez Ducha Świętego: Rzekł Pan memu Panu: Siądź po mojej prawicy, aż położę twoich nieprzyjaciół jako podnóżek pod twoje stopy” Mk 12:36.

Proszę bardzo, trzecia z równych sobie osób Boga trójcy przekazała informację o władzy, w której nigdy nie była równa?! Jeśli Ducha Bożego potraktujemy z biblijną godnością, to wówczas zrozumiemy, że Duch jest obecny na tronie, ponieważ siedzi tam Ojciec i Syn, Oni są posiadaczem bezosobowego ducha. Innymi słowy, Duch zasiada na tronie, ale nie w kategoriach osoby. Gdyby był osobą, to musimy głosić przykrą teologię, ponieważ tron nie jest i nigdy nie był przeznaczony dla Ducha Świętego.

Ty jesteś najpiękniejszym z synów ludzkich; wdzięk rozlał się na twoich wargach, dlatego Bóg pobłogosławił cię na wieki. (…) Twój tron, o Boże, na wieki wieków, berłem sprawiedliwości jest berło twego królestwa. Miłujesz sprawiedliwość, a nienawidzisz nieprawości, dlatego namaścił cię, o Boże, twój Bóg olejkiem radości bardziej niż twoich towarzyszy” Ps 45:2, 6-7.

Lecz do Syna mówi: Twój tron, o Boże, na wieki wieków, berłem sprawiedliwości jest berło twego królestwa. Umiłowałeś sprawiedliwość, a znienawidziłeś nieprawość, dlatego namaścił cię, o Boże, twój Bóg olejkiem radości bardziej niż twoich towarzyszy (…) Do którego też z aniołów kiedykolwiek powiedział: Siądź po mojej prawicy, aż położę twoich nieprzyjaciół jako podnóżek pod twoje stopy? Czy nie są oni wszyscy duchami służebnymi, posyłanymi, by służyć tym, którzy mają odziedziczyć zbawienie? (…) Nie aniołom bowiem poddał przyszły świat, o którym mówimy. (…) Wypadało bowiem temu, dla którego jest wszystko i przez którego jest wszystko, aby, doprowadzając wielu synów do chwały, wodza ich zbawienia uczynił doskonałym przez cierpienie. Zarówno bowiem ten, który uświęca, jak i uświęceni, z jednego są wszyscy. Z tego powodu nie wstydzi się nazywać ich braćmi” Hbr 1:8-9, 13-14, 2:5, 10-11.

Psalmista ponownie zauważa relację dwóch osób Bożych, zaś apostoł rozwija nam motyw władzy i tronu, jako dedykowany nam, synom Bożym. Przez wiarę w Chrystusa, mamy udział w tronie Boga, mimo iż nasza osobowa chwała jest mniejsza od aniołów, przecież nawet im nie jest dane zasiadać po prawicy Pana. Jezus podsumowuje to jednym zdaniem. Przeczytajcie to i pocieszajcie się nawzajem.

Temu, kto zwycięży, dam zasiąść ze mną na moim tronie, jak i ja zwyciężyłem i zasiadłem z moim Ojcem na jego tronie” Obj 3:21.

Powyższa rycina nie jest realną prezentacją tronu i Boga Ojca, ale mniej więcej oddaje słowa spisane przez Daniela, uzupełnione o wiedzę innych autorów Pisma. Tron oczywiście jest symbolicznym obrazem, gdyby było inaczej powinniśmy widzieć Boże stopy na ziemi, a jaśniejącą postać w powietrzu.  Zostało to jednak tak przedstawione, abyśmy mogli wyobrazić sobie Bożą relację oraz mieli duchową radość z zasięgu i potęgi władzy Ojca i Syna.

Tak mówi Pan: Niebo jest moim tronem, a ziemia podnóżkiem moich stóp. Gdzie więc będzie ten dom, który mi zbudujecie? Gdzie będzie miejsce mego odpoczynku?” Iz 66:1.

Lecz ja wam mówię: Wcale nie przysięgajcie – ani na niebo, gdyż jest tronem Boga; Ani na ziemię, gdyż jest podnóżkiem jego stóp, ani na Jerozolimę, gdyż jest miastem wielkiego króla. Ani na swoją głowę nie będziesz przysięgał, gdyż nie możesz jednego włosa uczynić białym albo czarnym” Mt 5:34-36.